Positief verhaal over de jeugdhulp

De nieuwsartikelen staan vol van de berichten over tekorten, wachtlijsten en administratieve rompslopt binnen de jeugdhulp. We zouden bijna vergeten dat we vooral heel mooi werk doen waarbij we mooie resultaten halen bij onze jeugd.

Dat ’Lennox’ en jongerenwerker Aschwien Kandhai op elkaars pad terecht kwamen, was niet echt voor de hand liggend. Het resultaat mag er zijn: Lennox heeft voor het eerst een eigen woonplek.

Een positief verhaal over de jeugdzorg, dat is wat we vanuit HKC academy graag willen doorvertellen. Want dat Lennox (20) straks in Wormerveer voor het eerst van zijn leven de beschikking over een eigen woonruimte heeft, is een mooi succes te noemen.

,,Hij heeft het allemaal zelf voor elkaar gekregen’’, benadrukt Aschwien Kandhai in het intervieuw van het Noordhollandse Dagblad. ,,Je moet het zelf doen’’, bevestigt Lennox, ,,maar daarbij heb je wel iemand nodig die je goed motiveert.’’ Lennox – ’Niet mijn echte naam, al m’n vrienden kennen me zo’ – was in contact gekomen met de reclassering: ,,Ik heb domme dingen gedaan.’’

Wat er zo dom was, houdt hij liever voor zich: de insteek van het verhaal moet positief zijn. Aschwien haast zich te zeggen dat de contacten met de reclassering te maken hadden met verzuim op school. ,,Ik schuur als jongerenwerker tegen dit jeugdzorgwerk aan. De vraag was of ik eens wilde kijken wat mogelijk was.’’

Bij hun eerste ontmoeting  diende hij Lennox min of meer uit zijn bed te trekken. Het klikte tussen de twee.Lennox: ,,Ik had al veel hulpverleners op mijn pad gehad. Ze hielpen me niet, ze deden alleen of ze mij wilden helpen. Ik wist dan al snel: dit gaat niet werken. Bij Aschwien merkte ik dat hij ’out of the box’ durfde denken.’’

Lennox is geboren in Zaandam maar woonde op verschillende plekken. Hij noemt Den Helder, Alkmaar, Schagen, ’t Zand en Zwanenburg. ,,Alkmaar is toch wel een beetje mijn basis geworden. De langste tijd heb ik in Alkmaar gewoond.’’ Geen kwaad woord over zijn familie. ,,Ik heb een superfamilie maar ik kan er niet terecht.’’ Aschwien, aanvullend: ,,De thuissituatie is niet ideaal.’’

Teleurstelling

,,Ik dacht echt dat niemand mij kon helpen’’, zegt Lennox. ,,Ik heb veel teleurstellingen opgelopen met hulpverleners. Eentje stelde mij via de telefoon allerlei vragen. Ik wilde haar eerst zien, pas daarna wilde ik dingen met haar doornemen. Dan hou ik afstand, heb minder vertrouwen. Er zijn een paar personen die echt iets voor me gedaan hebben. Dat hulpverleners een papiertje hebben is belangrijk, maar veel belangrijker is als ze ervaring hebben, dat ze weten waarover je praat.’’

,,Toen ik Aschwien voor het eerst sprak zat ik bij hem in zijn auto en ging het vooral over die auto. Het gesprek ging niet over dingen regelen. We zaten daar en hij vroeg: ’Wat doe jij?’ Hij was geïnteresseerd in mij, hij zag mij als persoon.’’

Aschwien: ,,Je moet eerlijk zijn in je gesprekken, je moet het ook vertellen als dingen niet gaan lukken. Lennox is, bij het zoeken naar een eigen huis, zo vaak iets beloofd.’’ ,,Ik kan niets met al die beloften’’, zegt Lennox.

,,Ik heb liever iemand die eerlijk is, ook al is wat hij vertelt negatief. Ik heb in een buurthuis stage gelopen. Ik ken daar veel jongeren. Als je ziet wat zij allemaal voorgelogen krijgen. Voorliegen helpt niet. De waarheid, dat is wat we willen weten. Zeg het maar gewoon als het niet gaat lukken.’’

Schakelen

,,Lennox stuurde, ik schakelde’’, stelt Aschwien, ,,Dat het nu goed gaat komt voor 99 procent voort uit hemzelf. Natuurlijk kan hij het niet alleen. Ik heb door mijn werk een netwerk, kan de juiste partners vinden. Het gaat om bevlogenheid, om passie en om ’out of the box’ durven denken. Ik ben blij met de ruimte die ik heb gekregen van mijn collega’s. WPW heeft gefaciliteerd dat ik dit kon doen.’’

,,Ik kan het niet alleen’’, beaamt Lennox. ,,Ik heb andere mensen nodig. En heus niet alleen jongeren. Er zijn meer goede jongerenwerkers, hoor. Er was ook een oude docent, waarmee ik goed contact had. We hadden het vaak over muziek, hij hield van jazz maar hij vond mijn muziek ’dope’.’’

Lennox gaat nu wonen in een trainingscentrum van stichting Leviaan in Wormerveer.

,,Ik kan daar terecht voor twee jaar en word voorbereid op zelfstandig wonen. Dat ik daar vanuit Alkmaar terecht kan, is best uniek. Het is voor het eerst dat ik een eigen plek heb. Dat had ik nooit, ik sliep ergens op een bank, moest altijd rekening houden met anderen. Mijn spullen staan overal en nergens. Dit is leuk en ook spannend. Ik krijg een eigen kamer, met een eigen bed. Ik word begeleid maar ik moet het zelf doen. Voor mij is dat geen probleem. Ik krijg de tijd om aan mezelf te werken. Er zijn zoveel dingen te doen.’’

Hij gaat ook op zoek naar werk. ,,Werk is belangrijk, je moet geld hebben. Ik hoop saleswerk of magazijnwerk te vinden. Ik heb school gedaan, heb salestrainingen gedaan. Eerst rust nu: een eigen plek, werk. Misschien dat ik later nog weer naar school ga. Liever zou ik met muziek bezig zijn en eigen baas zijn. Ik rap en schrijf teksten, daar put ik kracht en energie uit. Ik rap niet alleen over de shit in mijn leven, het gaat ook over de goede dingen. Ik hou van muziek, van Tupac maar ook van Phil Collins. Muziek is een ding voor mij. ’’

Een rustig vaarwater, daar gaat het om, constateert Aschwien.

,,Hij zit nu in een flow. Hij hoeft ’s morgens niet uit zijn bed gehaald te worden. Hij doet dat zelf. Alle veranderingen zijn vanuit hemzelf gekomen. Ik heb hem alleen af en toe een schop onder zijn kont gegeven.’’ ,,Ik ben wel een tijdje behoorlijk doorgedraafd’’, stelt Lennox. ,,Ik heb nu echt een draai gemaakt. Drie jaar lang zagen ze mij als een nummertje. Ik ben sterker geworden: er zijn positieve lessen te halen uit die negatieve ervaringen.’’

De twee gaan elkaar nu weer loslaten. ,,Hij mag me altijd bellen, een appje is genoeg’’, zegt Aschwien. Lennox: ,,Ik snap best dat ik niet op hem kan blijven leunen. Ik moet met meerdere mensen omgaan, in mensen investeren. Ik kan gelukkig goed praten en ben heel erg sociaal.’’

Aschwien: ,,Er is af en toe tegen mij gezegd dat ik niet professioneel genoeg was, dat ik afstand en nabijheid uit het oog verloor. Maar ik ben liever een menselijke professional dan een professioneel mens. De manier waarop we opgetrokken zijn, paste precies bij hem: het was maatwerk. Ik ben hier trots op, ik ben blij dat ik aan mijn werkwijze heb vastgehouden.’’

Lees ook het artikel over afstand en nabijheid van HKC academy op https://www.hkcacademy.nl/afstand-en-nabijheid/ of kom naar dé ontmoetingsplek voor jeugdprofessionals in de jeugdsector op 18 april 2019 in Rotterdam met de Happy Day thema; SKJ, wat kun je ermee?

-Nilza-

Laat een antwoord achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt cookies voor een betere ervaring op onze website. We hopen dat je dat goed vindt. Ja, prima hoor Meer informatie